Tientallen miljoenen zonnepanelen liggen er inmiddels op Nederlandse daken. De meeste zijn nog zo nieuw dat ze bij de milieustraat maar mondjesmaat binnenkomen. Maar op een dag gaan ze kapot of zijn ze verouderd. Komende jaren zal de golf afgedankte panelen daarom steeds verder aanzwellen.
In die panelen zitten waardevolle materialen waarvan Europa zelf niet genoeg produceert. Organisaties en bedrijven werken hard aan manieren om die terug te winnen, het liefst zo zuiver dat ze weer zijn te gebruiken in zonnepanelen, batterijen of andere technologie.
Het kostbaarst zijn de zonnecellen, het onderdeel dat de stroom opwekt. Die bestaan onder meer uit silicium en, zeker bij oudere zonnepanelen, behoorlijk wat zilver. "Als je naar de oude zonnepanelen kijkt, gaat het over 20 gram zilver per paneel", zegt Mirjam Theelen van onderzoeksorganisatie TNO.
Het is lastig het zilver en silicium te scheiden omdat de cellen zijn 'vastgelijmd' tussen platen van glas en kunststof. Deze 'lijm', eigenlijk een soort plastic (polymeer), sluit de zonnecellen tientallen jaren af voor weer en wind. "Dat werkt fantastisch", zegt Theelen, "en dat werkt aan het einde van de levensduur ook nog fantastisch." Door die lijm is het lastig de grondstoffen er zonder glas en plastic uit te krijgen. En dat maakt het lastig ze nogmaals te gebruiken.
Scheiden met lasers
Onderzoekers werken aan innovaties om zonnepanelen slimmer te hergebruiken. Zo kijkt TNO naar lasers. "Wij schijnen met de laser op de bovenkant van het zonnepaneel", zegt onderzoeker Mirjam Theelen. "Het licht wordt dan opgenomen in de toplaag van de zonnecel, omgezet in warmte en blaast de hechting van de zonnecel en de polymeer op."
Deze aanpak maakt volgens Theelen niet alleen de lijmlaag los, maar verwijdert meteen het blauwe laagje van de zonnecellen. Dat scheelt weer een zuiveringsstap. Uiteindelijk blijft volgens Theelen 'schone' silicium en zilver over. Met nog wat stappen is dit geschikt om weer te gebruiken.
TNO heeft laten zien dat lasers op kleine schaal werken. De volgende stap wordt om dit proces op te schalen, met bedrijven, zodat ze het kunnen gebruiken in een fabriek en daar ook geld mee verdienen. "We geloven echt dat dit rendabel wordt", zegt Theelen. Ze wijst onder meer op de groeiende aantallen panelen en het dalen van de kosten van lasers. "Vijf jaar geleden kon dit nog niet, nu is echt het goede moment."
Ook in de praktijk is de recycling verbeterd. Nederlandse panelen werden aanvankelijk versnipperd. Het aluminium werd nog hergebruikt en de rest, inclusief zilver, werd onder meer als bouwmateriaal in nieuwe wegen gebruikt. "Wij waren daar ook niet blij mee, laat dat duidelijk zijn", zegt René Eijsbouts van Stichting Open, de organisatie die verantwoordelijk is voor de inzameling van zonnepanelen en ander elektronisch afval.
Hergebruik al verbeterd
Tegelijkertijd was het ook lastig om te investeren in recycling omdat er nog zo weinig zonnepanelen werden afgedankt. Zonnepanelen gaan wel 25 jaar mee, en destijds kochten veel minder mensen zonnepanelen. Maar inmiddels begint het aantal afgedankte zonnepanelen toe te nemen en dat zal de komende jaren doorgaan.
Stichting Open heeft een contract met het Eindhovense bedrijf Mirec, dat in zijn fabriek een systeem bouwde om materialen beter te scheiden. Dat levert nu al glas en aluminium op. De zonnecellen eindigen als een mengsel van silicium, zilver en andere metalen. "Voorlopig wordt dat opgeslagen", zegt Eijsbouts. "Totdat er voldoende materiaal is om te gaan scheiden en een Nederlands bedrijf dit kan gaan doen."
Ruim viervijfde van het materiaal in zonnepanelen wordt nu als grondstof hergebruikt, denkt Eijsbouts: "Wat we verliezen is de achterwand, dat is een vervelende plastic laag. En we verliezen de lijmlaag, die ook gewoon niet te redden is." Eijsbouts hoopt dat de silicium op termijn gebruikt gaat worden door Europese bedrijven.
Verloren aan China
Dit past in de plannen van de Europese Unie om meer in kritieke materialen te voorzien. Nu is de EU sterk afhankelijk van China voor het winnen en zuiveren van grondstoffen zoals silicium.
"Afhankelijk van hoe zuiver het silicium is, kan het voor diverse doelen worden gebruikt", zegt TNO-onderzoeker Theelen. Ze denkt aan onderdelen van batterijen. Ook is het silicium te hergebruiken in nieuwe zonnepanelen.
Daar stuit de Europese wens zelfstandiger te worden op nog een uitdaging. Europa heeft zijn industrie voor zonnepanelen grotendeels verloren aan China.
Wel zijn er Europese bedrijven die innovatieve zonnepanelen maken, die bijvoorbeeld makkelijker kunnen worden hergebruikt of zo licht zijn dat ze op meer daken kunnen liggen. Maar de bulk van de zonnepanelen komt uit Azië.