Weinig mensen zullen hebben verwacht dat 2026 zou beginnen met een inval van Venezuela door de VS. Maar het is al lange tijd duidelijk dat het Amerikaans beleid voor Latijns-Amerika in de tweede termijn van Trump radicaal is veranderd ten opzichte van voorganger Biden.
Verhoogde militaire aanwezigheid in het Caribisch gebied, aanvallen op veronderstelde drugsboten, inmenging in verkiezingen: Trump laat zich nadrukkelijk gelden in de regio. Latijns-Amerika is immers de achtertuin van de VS, zo zeggen Trump en buitenlandminister Rubio, en alleen de VS bepaalt wat daar gebeurt.
Met de inval in Venezuela en de ontvoering van Maduro is duidelijk geworden hoe ver de Amerikanen bereid zijn te gaan om hun beleid in de regio te laten gelden.
Deze landen in de regio maken zich zorgen, zeker gezien de uitspraken van Trump en zijn kabinetsleden in de dagen na de aanval op Venezuela:
Cuba
"Als ik in Havana woonde en in de regering zat, zou ik me zorgen maken." Het zijn de woorden van Rubio afgelopen zondag, in een interview met NBC News. Als zoon van Cubaanse migranten, opgegroeid in de conservatieve latino-gemeenschap in Miami, heeft hij een enorme afkeer van het communistische regime op het eiland.
Venezuela lijkt wat dat betreft een eerste stap om het Cubaanse regime te verzwakken: Cuba is grotendeels afhankelijk van Venezolaanse olie en daar is nu een stop op gezet door de Amerikanen. Rubio hoopt dat een totale economische ineenstorting van het noodlijdende eiland zal leiden tot de val van het door hem zo gehate regime.
Nicaragua
In Venezuela heeft de VS sinds dit weekend een grote vinger in de pap en Cuba zal, zo verwacht de VS, zelf ineenstorten. Een volgend mogelijk doelwit is Nicaragua, waar de dictator Ortega, samen met zijn vrouw en 'co-president' Rosario Murillo, sinds 2007 de scepter zwaait.
Nicaragua heeft geen olie of gas zoals Venezuela, maar heeft wel grote hoeveelheden goud en zilver. Daarnaast is het Nicaraguaanse regime een ideologische tegenstander van de VS en een land dat beschuldigd wordt van een rol in drugshandel naar de VS.
Mexico
Drugshandel door georganiseerde misdaad is ook het hete hangijzer in de relatie tussen Mexico en de VS. In een interview met Fox News zei Trump gisteravond nog dat de volgende fase "grondaanvallen op kartels" zullen zijn, en dat Mexico de facto wordt bestuurd door drugskartels.
Doelwitten in buurland Mexico aanvallen is iets waar Trump en zijn kabinetsleden vaker op hebben gehint. Maar met het WK voetbal op komst, dat de landen samen met Canada organiseren, en gezien de hechte handelsrelatie, lijkt dat voorlopig geen realistisch scenario.
Colombia
Zodra het woord drugs valt, kijkt Washington ook naar Colombia. Trump en de Colombiaanse president Petro hebben een zeer moeizame relatie en de Amerikanen beschuldigen Petro van drugssmokkel. Na de inval van Venezuela werd het Colombiaanse leger naar de grens met het buurland gestuurd en de Colombiaanse president viel de VS hard aan op sociale media.
Toen Trump vervolgens zei dat Colombia binnenvallen hem goed in de oren klonk, liepen de spanningen verder op. Inmiddels hebben de twee leiders telefonisch gesproken en is Petro zelfs uitgenodigd in het Witte Huis, maar vanwege de ideologische verschillen en de enorme cocaproductie in Colombia, de grondstof voor cocaïne, blijft de relatie tussen de twee landen instabiel.
Panama
Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden, maar Trump was nog niet geïnstalleerd als president van de VS toen hij zijn pijlen richtte op Panama. Hij weigerde de inzet van militaire middelen uit te sluiten om het Panamakanaal, een cruciale waterweg die de Stille Oceaan verbindt met de Atlantische Oceaan, over te nemen.
Volgens Trump speelt China een te grote rol in Panama en betalen Amerikaanse schepen te veel om door het kanaal te varen. Onder de rechtse president Mulino is de Chinese invloed in Panama teruggedrongen en Trump heeft het al een tijd niet meer over het Panamakanaal gehad, maar het land blijft op de radar van de Amerikanen.
Verkiezingen in de rest van de regio
Los van militaire interventies zullen de VS naar verwachting in 2026 ook niet stilzitten bij de verkiezingen die worden gehouden in een aantal landen. Het eerste land is Costa Rica, dat op 1 februari naar de stembus gaat. Koploper in de peilingen is de conservatieve Laura Fernández, die verregaande maatregelen voorstelt om de toegenomen criminaliteit in het land aan te pakken. Oftewel, een kandidaat die Trump zal kunnen bekoren.
Ook Peru, Brazilië en Colombia, drie van de grootste landen in Zuid-Amerika, kiezen nieuwe presidenten in het aanstaande jaar. Voor Trump een perfect moment om zijn grip op wat hij ziet als 'zijn achtertuin' verder te verstevigen.
Andere landen in de regio en hun relatie met de VS: