Op zijn vroegst vrijdag zal een enorme raket een assemblagegebouw in Florida uitrollen. Het gevaarte moet voor het eerst in ruim 53 jaar mensen naar de maan brengen. Landen gaan de astronauten van de Artemis II-missie nog niet, dat is het doel van de volgende missie.
De lancering van Artemis II vindt niet eerder plaats dan in de nacht van 6 op 7 februari, heeft NASA laten weten, maar het kan ook nog later worden.
De 98 meter hoge raket moet NASA's Orion-capsule met vier astronauten, drie Amerikanen en een Canadees, in een baan om de aarde brengen. Van daaruit begeeft het ruimtevaartuig zich naar de maan, een reis van zo'n vier dagen. Na een passage langs de achterkant van de maan keren de astronauten terug en zullen ze in de Orion met bijna 40.000 kilometer per uur terugkeren in de atmosfeer.
De hele missie duurt tien dagen en is een repetitie voor Artemis III, die volgens de optimistische raming van NASA in 2027 twee Amerikanen op het maanoppervlak moet zetten. Waarschijnlijk wordt het op zijn vroegst een of twee jaar later, omdat de beoogde maanlander, een versie van SpaceX' Starship, nog lang niet klaar is, en ook alternatieve maanlanders nog volop in ontwikkeling zijn.
NASA en veel Amerikaanse politici is er veel aan gelegen de landing in ieder geval voor 2030 te laten plaatsvinden. Dat is het jaar waarin China een maanlanding heeft gepland. Of er na Artemis III nog meer maanmissies met de raket en Orion komen, werd vorig jaar onzeker. De regering-Trump wilde daar geen geld meer voor uittrekken, maar het Congres heeft die bezuiniging voorlopig tegengehouden.
Voor Artemis II maakt dat allemaal niet uit. Die missie is vooral bedoeld om de Orioncapsule grondig te testen. Orion maakte twee keer eerder een onbemande ruimtereis. De laatste, in november 2022 ging ook al rond de maan, maar bij terugkeer bleek het hitteschild het zwaarder te verduren te hebben gehad dan gedacht.
De temperatuur bij de capsule loopt bij de terugkeer op tot ruim 2700 graden. Er zijn wat verbeteringen in het productieproces van het hitteschild aangebracht, maar NASA benadrukt dat het schild zelfs in 2022 al veilig genoeg was.
De vlucht is ook opnieuw een test voor de Europese ruimtevaartorganisatie ESA, want die heeft een cruciaal onderdeel geleverd: de servicemodule die de Orion-capsule van zuurstof, water, warmte, elektriciteit en aandrijving voorziet. De grote zonnepanelen zijn door Airbus Defence & Space in Leiden gemaakt.
De missie van Artemis II lijkt in veel opzichten op die van Apollo 8 in 1968. Ook die maakte een vlucht rond de maan zonder te landen. Veel momenten van Artemis II zullen doen denken aan het Apollo-tijdperk, te beginnen met de roll out die vrijdag zou moeten plaatsvinden.
Ultieme slow-tv
Op een enorme crawler, een rijdend platform op rupsbanden, kruipt de 8200 ton wegende raket van het VAB, het grote assemblagegebouw op Kennedy Space Center, naar het lanceerplatform. Zowel het VAB als die crawler dateren nog uit het Apollo- en shuttletijdperk, al hebben ze de nodige upgrades ondergaan.
De rit naar het platform kan bijna twaalf uur gaan duren, dus voor de liefhebber de ultieme slow-tv. Veel belangrijke momenten zullen ook later tijdens de vlucht live te volgen zijn. Ook dat zal af en toe aanvoelen als Apollo 2.0.
De lanceerdatum ligt nog niet vast. Die kan nog worden gewijzigd, afhankelijk van hoe voorspoedig de voorbereidingen verlopen. Ook op het laatste moment wordt een complexe lancering zoals deze vaak nog uitgesteld vanwege slecht weer of technische storingen.
Tot en met april zijn er zestien lanceervensters van 120 minuten waarin de vlucht van start kan gaan. Die vallen in Nederland bijna allemaal in de nacht.
Bekijk hier terugblikken op de reis van de Apollo 11 in 1969, toen de eerste mens een voet op de maan zette, en de laatste maanmissie van de Apollo 17 in 1972:
