Rechter buigt zich over fataal klimongeluk Alpen: was vriend verantwoordelijk?
Welke verantwoordelijkheid dragen alpinisten voor elkaar als ze samen een berg beklimmen? Die vraag staat centraal in een rechtszaak die vandaag in de Oostenrijkse stad Innsbruck dient. Het maakt internationaal veel los.
Het Openbaar Ministerie houdt een 37-jarige man verantwoordelijk voor de dood van zijn vriendin, diep in de nacht, net onder de top van de hoogste berg in Oostenrijk. Acht de rechter hem schuldig, dan kan dat bredere gevolgen hebben voor de bergsport.
Berggids naar omstandighedenHij staat hoog op de lijst van veel bergsporters: de 3798 meter hoge Grossglockner in de Oostenrijkse Alpen. Jaar in jaar uit beklimmen duizenden mensen de berg, de meesten in de zomer.
Op 18 januari vorig jaar begonnen de 33-jarige Kerstin G. en haar vriend Thomas P. aan hun tocht. P. gold als een geroutineerd klimmer, met meer ervaring dan zijn vriendin. Dat laatste zal in de rechtszaak een belangrijke rol spelen.
Het Oostenrijkse recht kent namelijk het begrip "Tourenführer aus Gefälligkeit", waardoor ook niet-professionele of onbetaalde klimmers onder bepaalde omstandigheden verantwoordelijkheid als gids dragen. Dat kan het geval zijn wanneer iemand in de groep duidelijk meer kennis en ervaring heeft. Volgens het Openbaar Ministerie was dat in dit geval Thomas P.
Lange tochtOm te reconstrueren wat er destijds op de berg is gebeurd, heeft justitie onder meer de mobiele telefoons en smartwatches van de twee onderzocht. Ook zijn beelden van de webcam van de berg bekeken, waarop op verschillende momenten gedurende de nacht op meerdere plekken het licht van zaklampen te zien is.
Er worden P. negen fouten verweten die hebben geleid tot de dood van zijn vriendin. Zo zouden de twee hun klim pas om 06.40 uur 's ochtends begonnen zijn, twee uur te laat voor zo'n lange tocht. Ook droeg de vriendin niet de juiste schoenen, en hadden ze niet de juiste nooduitrusting bij zich.
Tijdens de tocht zouden ze bovendien inschattingsfouten hebben gemaakt. Er stond een bij vlagen stormachtige wind tot 74 kilometer per uur en met een gevoelstemperatuur van -20 graden hadden ze al eerder moeten besluiten om om te keren.
PolitiehelikopterDe twee kwamen gedurende de dag te langzaam vooruit, en tegen 21.00 uur kon Kerstin G. niet meer verder. Toch zou het nog tot na middernacht duren totdat P. telefonisch contact met de politie zocht.
Al voor die tijd, rond 23.00 uur, was een politiehelikopter overgevlogen die hen in het zicht had. Maar toen zou er geen signaal zijn gekomen dat ze hulp nodig hadden. Na middernacht was een helikoptervlucht vanwege de omstandigheden niet meer mogelijk.
Om 02.00 uur 's nachts besloot P. zijn vriendin ten slotte achter te laten om zelf hulp te halen. Het zou tot 10.00 uur duren voordat reddingswerkers te voet bij G. aankwamen. Zij was toen al gestorven.
Moeder van slachtoffer pleit verdachte vrijP. spreekt tegen dat zijn vriendin door zijn nalatigheid is omgekomen. Ook de moeder van het slachtoffer neemt het voor hem op. "De dood van mijn dochter was het gevolg van een tragische reeks ongelukkige omstandigheden. Ik wil de vriend van mijn dochter daar niet de schuld van geven", zei ze in een interview met de Duitse krant Die Zeit.
In Oostenrijk is er een rechter die gespecialiseerd is in dergelijke strafzaken in de Alpen: Norbert Hofer, die zelf ook bergreddingswerker is. Hij zal zich ook over deze zaak buigen. Voor Thomas P. dreigt tot drie jaar gevangenisstraf.
De zaak wordt door alpinisten in binnen- en buitenland nauwlettend gevolgd. Zo stelt ook de Duitse Alpenvereniging, waarbij alleen al meer dan 25.000 vrijwillige trainers zijn aangesloten, dat een uitspraak bepalend kan zijn voor verantwoordelijkheid in de bergsport.
Volgens de vereniging komen strafzaken in de bergsport zelden voor, en is het nog nooit tot een gevangenisstraf gekomen.